پچ کابل های فیبر نوری را می توان بر اساس حالت کابل فیبر، ساختار کابل، انواع کانکتور، انواع پولیش کانکتور و اندازه کابل به انواع مختلفی تقسیم کرد.
حالت کابل فیبر:
1. پچ کابل های فیبر حالت تک: کابل های پچ فیبر نوری تک حالته از کابل فیبر تک حالته حجیم 9/125 میکرون و کانکتورهای فیبر نوری تک حالته در دو انتها استفاده می کنند. رنگ ژاکت کابل فیبر نوری تک حالته معمولاً زرد است. در اینجا توضیحی در مورد فیبر تک حالته و تک حالته چیست.
2. پچ کابل های فیبر چند حالته: کابل های پچ فیبر نوری چند حالته از کابل فیبر چند حالته توده 62.5/125 میکرون یا 50/125 میکرون استفاده می کنند و با اتصال دهنده های فیبر نوری چند حالته در هر دو انتها خاتمه می یابند. رنگ ژاکت کابل فیبر نوری چند حالته معمولاً نارنجی است. در اینجا توضیح داده شده است که فیبر چند حالته و چند حالته چیست.
3. پچ کابل فیبر نوری چند حالته 10 گیگ: فیبرهای چند حالته 10 گیگ، فیبرهای 50/125 میکرونی ویژه طراحی شده اند که برای اترنت 10 گیگ مبتنی بر لیزر VCSEL 850 نانومتری بهینه شده اند. آنها با تجهیزات شبکه موجود سازگار هستند و تقریباً سه برابر پهنای باند فیبرهای چند حالته 62.5/125 سنتی را ارائه می دهند. 10 گیگابیت برای فواصل تا 300 متر با استفاده از لیزرهای ساطع کننده سطح حفره عمودی 850 نانومتری (VCSEL) رتبه بندی شده است. ژاکت کابل فیبر نوری 10 گیگ معمولاً آبی است.
ساختار کابل فیبر:
1. پچ کابل فیبر نوری سیمپلکس: کابل فیبر سیمپلکس پچ دارای یک فیبر و یک کانکتور در هر انتها می باشد.
2. پچ کابل فیبر نوری دوبلکس: کابل پچ فیبر دوبلکس دارای دو فیبر و دو کانکتور در هر انتها می باشد. هر فیبر دارای علامت "A" یا "B" است یا از چکمه های رابط رنگی مختلف برای علامت گذاری قطبیت استفاده می شود.
3. مونتاژ کابل فن بیرون روبان: برای مونتاژ کابل فن اوت ریبون، یک سر آن فیبر ریبون با فیبرهای چندگانه و یک کانکتور فیبر ریبون مانند کانکتور MTP (12 فیبر)، سر دیگر کابل های فیبر چند سیمپلکس با کانکتورهایی مانند ST، SC، LC و غیره است. .
